Toomb.

-Merhabalar efenim.
-Jensen'ın imza günü olduğunda; Milow'un konserine gidemediğim gibi Jensen'ın imza gününe de gidemeyeceğimi söyleyen şeytani bedensiz yaratıklar var çevremde.
-Her b*ku üzerine alınan, çok korkulduklarını sanan, parasını sigaraya, içkiye, bazen farklı maddelere, kısaca ota-b*ka veren ve açlıktan ölen insanlara çok üzüldüğünü iddia eden gerizekalılardan nefret ediyorum.
-"Üzülmeyi bırakır, üzerim." Sağ ol mal. Şimdiye kadar çok güzel şeyler yaşatmıştın, hiç üzmemiştin, hep üzülmüştün, şimdi bunu söylemen çok dokunaklı. Çok etkilendim gerçekten. Ayrıca ikimizden birini düşünmek zorunda olursam, düşüneceğim kişi ben olurum. Ben olmazsam sen de olmazsın. Sadece biraz düşün. Düşük bir ihtimal ama belki anlarsın.
-Saçımı kazıtmak istiyorum. Neden yazdıysam bunu.
-Bu şarkı bir katili anlatıyor. Kısaca olay şu; Japon ya da Çinli bir gencimiz var Amerika'da. Bu bir kıza aşık oluyor. Kızı ders çalışmaya çağırıyor. Sonra kızla birlikte olmak istiyor. Kız bunu reddedince; gencimiz kızın kafasına sert bir cisimle vuruyor. Sonra kızı parçalayıp, buzdolabına koyuyor. Kızımızın burnunu ve birkaç uzvunu afiyetle yiyor. Bu güzel, romantik anılarını yazıyor.

               İşte romantik gencimiz. Kız kim bilmiyorum.

-Ha bu arada şarkı iyidir. Ben çok sevdim. Anlamı da çok güzel. Zaten bu hikayeyi anlatıyor biraz.

-Görüşmek üzere efenim.